Een man vraagt de rechtbank zijn partneralimentatie te wijzigen. Hij heeft twee argumenten. De man zegt dat zijn ex-vrouw inmiddels in haar eigen levensonderhoud kan overzien. En als tweede betoogt hij dat zijn ex-vrouw zich zo misdraagt tegen hem dat alimentatie ‘in redelijkheid niet kan worden gevraagd’.

Maakt het uit of je ex zichzelf kan bedruipen?

De man voert aan dat zijn ex een inkomen had uit een deeltijdbaan. En dat ze zelf ontslag heeft genomen. Dat deed ze bovendien vrijwillig. Ze kan dus worden geacht deels voor zichzelf te zorgen. En dus mag zijn alimentatie omlaag met het bedrag dat de vrouw netto verdiende: 825 euro per maand. De rechtbank rekent vervolgens uit dat de gebleken verdiencapaciteit van de vrouw geen reden is om het destijds vastgestelde alimentatiebedrag te veranderen. De hoogte van de alimentatie wordt bepaald door de welstand tijdens het huwelijk. Niet door de (gebleken) verdiencapaciteit van de vrouw.Bij het bepalen van haar behoefte kent de rechtbank ook geen gewicht toe aan het feit dat de vrouw zelf ontslag nam. Ontslag nemen is volgens de rechtbank geen omstandigheid waarvan de ,,de onderhoudsgerechtigde uit hoofde van zijn (in casu haar; red) verhouding tot de onderhoudsplichtige zich met het oog op diens belangen had behoren te onthouden”.
Dat de vrouw ontslag nam, had een ongewone reden. Haar ex- man dreigde beslag te laten leggen op haar inkomen. Hij had ook een vordering op haar: zij betaalde niet de dwangsom die hem toekwam. Toen zij de deurwaarder zag aankomen, nam ze snel ontslag. Er speelt dus veel meer.

Maakt het verschil hoe de ex-echtgenoten zich gedragen?

Rechtsgrond voor de alimentatieplicht is de zogeheten lotsverbondenheid tussen de ex-partners, zeker als er sprake is van gezamenlijk ouderschap. Dit tweetal heeft kinderen. Er zijn bezoekafspraken en omgangsregelingen. Aan die lotsverbondenheid is door het gedrag van de vrouw volgens de rechtbank echter een einde gekomen.

Wat deed de vrouw dan fout?

Hier is het vonnis summier. De zitting was ook achter gesloten deuren. Maar dit staat vast. Zij maakte jarenlang alle omgang tussen haar ex en zijn kinderen onmogelijk. Ze werkt de afwikkeling van de huwelijkse voorwaarden tegen. Diverse uitspraken van de rechtbank negeerde ze, dwangsommen en dreiging met gijzeling ten spijt. Ze weigerde ‘forensische mediation’ en dreef het conflict op de spits door haar ex zonder bewijs van seksueel misbruik van hun kinderen te beschuldigen. Ook de kinderen staan nu ‘weigerachtig’ tegenover hun vader. Dit alles was voor de man zo ‘schokkend en ingrijpend’ dat alimentatie van hem niet langer gevraagd kan worden. Hij hoeft niets meer te betalen. dinsdag 9 september 2008 door Folkert Jensma.